Stanowisko
Jeden z nielicznych dużych krzewów, który naprawdę dobrze znosi cień – i to głęboki. Najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, na przykład pod okapem drzew liściastych. Na słonecznym stanowisku da się utrzymać, ale gleba musi być wtedy stale wilgotna – w suchym lecie na pełnym słońcu liście więdną i krzew traci prezencję. Unika miejsc przewiewnych i silnie eksponowanych na mroźny wiatr ze wschodu lub północy – tam liście zimą wysychają i brązowieją, choć roślina rzadko ginie.
Gleba
Tolerancyjna, ale nie bezgranicznie. Preferuje gleby żyzne, umiarkowanie wilgotne, lekko kwaśne do obojętnych. Na ciężkiej, zbitej glinie z zastoją wody może mieć problem – korzenie źle znoszą długotrwałe podtopienie. Przy sadzeniu na glebach gliniastych warto wymieszać rodzimą ziemię z kompostem i ewentualnie żwirem. Na piaszczystych, szybko przesychających stanowiskach bez regularnego podlewania sobie nie poradzi.
Podlewanie
W pierwszych 2–3 sezonach po posadzeniu wymaga regularnego podlewania, szczególnie latem. Starsze, dobrze ukorzenione egzemplarze są odporniejsze na chwilowe niedobory wody, ale długotrwała susza – zwłaszcza na słońcu – odbija się na liściach. W cieniu i na żyznej glebie zapotrzebowanie na wodę jest zdecydowanie mniejsze. Mulczowanie pod krzewem bardzo pomaga, rzadko kto to robi od razu, a szkoda.
Rozmnażanie
Rozmnaża się przez sadzonki półzdrewniałe pobierane latem (lipiec–sierpień). Sadzonki wymagają podłoża torfowo-piaskowego i osłony przed wysychaniem – najlepiej sprawdza się foliowy tunel lub skrzynka z przykryciem. Ukorzenianie jest możliwe, ale nie należy do najszybszych. Można też rozmnażać przez odkłady – przy rozłożystych gałęziach schodzących nisko metoda sama się narzuca [3].
Zimowanie
Tu zaczyna się jeden z ciekawszych aspektów tej kaliny. Krzew jest zimozielony, ale zimą liście zwijają się wzdłuż nerwu głównego w charakterystyczne rurki – to reakcja na mróz i suszę fizjologiczną, nie objaw choroby. Po powrocie ciepłej pogody liście się prostują. W rejonach z mroźnymi zimami (poniżej –20°C przez dłuższy czas) młode egzemplarze mogą przemarzać, szczególnie na odsłoniętych stanowiskach. Starsze krzewy znoszą polskie zimy bez okrywania, o ile stoją w osłoniętym miejscu. Sadzonki z pierwszego roku warto zabezpieczyć agrowłókniną od wschodu i północy [4].
Cięcie
Kalina sztywnolistna cięcia nie lubi i nie wymaga go regularnie. Jeśli krzew zbytnio się rozrasta lub zaczyna tracić formę, można go przyciąć wiosną, tuż przed ruszeniem wegetacji. Znosi cięcie odmładzające, ale reaguje wolniej niż np. forsycja – odrost trwa. W praktyce wystarczy usuwać co kilka lat suche lub skrzyżowane gałęzie.
Choroby i szkodniki
Na tle innych kalin – stosunkowo mało problemów. Sporadycznie atakują ją mszyce, zwłaszcza na młodych pędach wiosną. Na glebach mokrych i słabo napowietrzonych może pojawić się fytoftoroza korzeni – to wtedy, kiedy sadzi się ją w złym miejscu. Mączniak rzadko, ale możliwy na pędach rosnących w zbyt gęstym zwarciu bez cyrkulacji powietrza. Ogólnie krzew jest odporny i nie sprawia większych problemów zdrowotnych w prawidłowych warunkach [1].
Zastosowanie
Przede wszystkim jako soliter lub luźna grupa w zacienionym narożniku ogrodu – tam, gdzie inne duże krzewy odmawiają współpracy. Dobrze komponuje się z rododendronami, laurowiśnią i bluszczem jako uzupełnienie zimozielonego podszytu. Sprawdza się przy murach od strony północnej i wschodniej. Może tworzyć nieformalną osłonę wizualną. Owoce – początkowo czerwone, potem czarne i błyszczące – są chętnie zjadane przez ptaki. Ale żeby były owoce, potrzebne są co najmniej dwa egzemplarze posadzone blisko siebie – kalina sztywnolistna wymaga zapylacza [3][4].
Uwagi
Wzrost w pierwszych latach jest powolny – cierpliwość obowiązkowa. Katalogi podają 3–4 m, w praktyce po 10 latach w przeciętnych warunkach bywa to bliżej 2–2,5 m. W starszych egzemplarzach krzew robi się luźny, szeroko krzaczasty, a dolne partie łysieją – wtedy warto podciąć go niżej lub obsadzić od dołu niższymi roślinami okrywowymi. Dostępna odmiana f. roseum ma różowawe pąki kwiatowe – wartość dekoracyjna wyższa, wymagania podobne.
