Stanowisko
Cypryśnik błotny najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. W cieniu rozwój jest spowolniony, a pokrój mniej regularny. Wymaga przestrzeni na rozrost korony, zwłaszcza w starszym wieku.
Gleba
Preferuje gleby wilgotne, podmokłe, bagienne, często nadwodne. Toleruje okresowe przesuszenia, ale na ciężkich glinach może rosnąć słabiej. Optymalne pH to lekko kwaśne (5,5–6,5). Na glebach suchych i zasadowych wzrost jest ograniczony.
Podlewanie
W młodym wieku wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w okresach suszy. Starsze drzewa są bardziej odporne na krótkotrwały niedobór wody, ale długotrwałe przesuszenie wpływa negatywnie na kondycję.
Rozmnażanie
Rozmnaża się głównie z nasion, które wymagają świeżości i najlepiej wysiewać je wiosną. Naturalne rozsiewanie odbywa się przez wiatr (anemochoria) i zwierzęta (antropochoria). Ukorzenianie przez sadzonki jest trudne i rzadko stosowane.
Zimowanie
W strefie mrozoodporności 5b (do -26°C) zimuje bez okrycia, ale młode rośliny mogą przemarzać podczas surowych, bezśnieżnych zim. Zaleca się sadzenie starszych sadzonek i zabezpieczanie młodych egzemplarzy w pierwszych latach.
Cięcie
Cięcie nie jest konieczne, a przycinanie może zaburzyć naturalny pokrój. Ewentualne usuwanie uszkodzonych lub suchych gałęzi wykonuje się wczesną wiosną.
Choroby i szkodniki
Cypryśnik błotny jest stosunkowo odporny na choroby i szkodniki. W warunkach miejskich może być podatny na uszkodzenia mechaniczne i zanieczyszczenia powietrza, co obniża jego kondycję.
Zastosowanie
Sprawdza się jako drzewo parkowe i ozdobne w dużych ogrodach, szczególnie w pobliżu zbiorników wodnych i terenów podmokłych. Nie nadaje się na balkony ani tarasy. W Polsce nie jest inwazyjny.
Uwagi
W uprawie wymaga cierpliwości ze względu na wolny wzrost. Na ciężkich glebach gliniastych może wykazywać objawy zamierania od środka po kilku sezonach. Warto wybierać odmiany przystosowane do warunków lokalnych, np. ‘Peve Minaret’ czy ‘Profesor J. Piórecki’.