🌿 Twój portal ogrodniczy 📍 Działamy w całej Polsce
Jałowiec pospolity Hornibrookii
Jałowiec pospolity 'Hornibrookii’ to gęsty, płożący iglak o niskim, rozłożystym pokroju i wyraźnie srebrzystym odcieniu igieł. Dorasta do 20-50 cm wysokości, ale rozrasta się szeroko – do 2 m średnicy. Po 10 latach tworzy zwarty, naturalnie uformowany kobierzec. Pędy rozkładają się nisko nad ziemią, z lekko podniesionymi końcówkami. Igły krótkie (5-6 mm), zielone z białym paskiem nalotu – w słońcu wyglądają niemal stalowosrebrzyście. Odmiana męska – nie zawiązuje szyszkojagód. Wydziela intensywny zapach żywiczny po potarciu [1][2].
Wymaga pełnego słońca – tylko tam tworzy zwarty pokrój i wybarwia się równomiernie. W cieniu traci formę, a igły stają się wyciągnięte i blade [1][3]. Najlepiej rośnie na podłożu lekkim, przepuszczalnym, umiarkowanie suchym. Toleruje gleby piaszczyste i kamieniste. pH od lekko kwaśnego po obojętne. W ciężkiej ziemi ryzyko gnicia korzeni [4]. Po posadzeniu wymaga regularnego podlewania przez pierwszy sezon. Potem praktycznie bezobsługowy – dobrze znosi suszę. Nie znosi zalegającej wody ani podmokłych miejsc [3]. Nie potrzebuje przycinania. Można formować obrzeża lub ograniczać rozrastanie się wiosną. Cięcie lekkie, tylko na świeżym przyroście [2]. W pełni mrozoodporny (strefa USDA 3). Zimuje bez problemów na terenie całej Polski, bez konieczności okrywania. Nawet surowe zimy nie uszkadzają pędów [1]. Rozrasta się szeroko – warto zostawić mu miejsce. Unikaj sadzenia przy roślinach wymagających częstego podlewania. Dobrze reaguje na ściółkowanie żwirem lub korą.Stanowisko
Gleba
Podlewanie
Cięcie
Zimowanie
Zastosowanie
Uwagi
Źródła
| wdt_ID | wdt_created_by | wdt_created_at | wdt_last_edited_by | wdt_last_edited_at | Cecha | Opis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2 | Nazwa botaniczna | Juniperus communis 'Hornibrookii' | ||||
| 3 | Nazwa polska | Jałowiec pospolity 'Hornibrookii' | ||||
| 4 | Rodzina | Cupressaceae (cyprysowate) | ||||
| 5 | Typ | Zimozielony, płożący krzew iglasty | ||||
| 6 | Wysokość | 0,3–0,6 m po 10 latach | ||||
| 7 | Szerokość | 2–3 m, tworzy szeroki, gęsty dywan | ||||
| 8 | Pokrój | Płożący, rozłożysty, z lekko unoszącymi się końcówkami pędów; zwarta struktura | ||||
| 9 | Liście | Igiełkowate, kolczaste, szarozielone z niebieskawym spodem; zimą lekko miedziane | ||||
| 10 | Tempo wzrostu | Wolny do umiarkowanego (2–5 cm rocznie) | ||||
| 11 | Stanowisko | Pełne słońce, toleruje lekki półcień; bardzo odporny na suszę | ||||
| 12 | Gleba | Lekka, piaszczysta, wapienna lub skalista; najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych | ||||
| 13 | pH gleby | Od kwaśnego do zasadowego (5,5–8,0) | ||||
| 14 | Mrozoodporność | Strefa 5b–7b (odporna na -26°C), zimuje dobrze w całej Polsce | ||||
| 15 | Zastosowanie | Skarpy, murki, rabaty, ogrody skalne, pojemniki, pokrywanie terenu | ||||
| 16 | Cechy szczególne | Bardzo odporna, aromatyczna, tworzy efektowny gęsty dywan; dobrze znosi wiatr i suszę | ||||
| 17 | Rozmnażanie | Przez sadzonki półzdrewniałe; łatwa w uprawie |
Podobne rośliny do Juniperus communis Hornibrookii
No results available