🌿 Twój portal ogrodniczy 📍 Działamy w całej Polsce
Czosnek skalny
Czosnek górski – Allium montanum – to taki niepozorny, ale uroczy gość, który nie narzuca się zbytnio, ale jak zakwitnie – to robi robotę. Zwarty, zbity w kępkę. Liście – cienkie, skręcone, lekko sinozielone – wyglądają trochę jak cienkie paski suszonego pora, ale w ładnym tego słowa znaczeniu. Wysokość? Różnie, zwykle 20-30 cm, choć w dobrych warunkach ciut więcej. Kwitnie późnym latem – sierpień, czasem już w lipcu – i wtedy pojawia się fioletowa kulka, zbita z drobnych gwiazdek, a wokół niej bzyczy pół ogrodu[1].
Lubią słońce. Naprawdę. Z półcieniem sobie poradzi, ale jak ma wybór, to woli grzać liście od rana. Na skarpie, w ogrodzie skalnym, między kamieniami – idealnie. Tam gdzie gorąco i sucho – tam jest w swoim żywiole. Przepuszczalna, lekka, nie za żyzna. Może być trochę wapienna, może być piaszczysta – byle nie glina i nie podmokła. Jak podlejesz raz na tydzień w suszę – będzie wdzięczny, ale jak zapomnisz, to też przeżyje. Oszczędnie. Nie lubi zbyt mokrego gruntu, ale krótką suszę zniesie z godnością. Jak ziemia sucha jak pieprz – warto go podlać, ale bez paniki. Najłatwiej z podziału – po kilku sezonach robi się z jednej kępki kilka. Można też z nasion, ale wtedy trzeba cierpliwości jak do dzieci. Najlepszy moment na dzielenie? Wiosną lub tuż po kwitnieniu, kiedy cebulki są jeszcze w formie. Mrozoodporny, bez kombinowania. Zostaje w gruncie, nie trzeba okrywać, nie trzeba wykopywać. W górach przetrwa, to i na nizinach nie marudzi. Po kwitnieniu można ściąć przekwitłe główki – żeby nie siał się niekontrolowanie. Choć czasem te suche kulki też mają swój urok i można zostawić dla struktury rabaty. Na ogół zdrowy. Ślimaki nie lubią liści, grzyby rzadko się czepiają. Jak go nie podlewasz po uszy, to nic mu się nie dzieje. Idealny do ogrodów skalnych, na murki, między kamienie. Dobrze wygląda wśród innych sucholubów: rojników, rozchodników, niskich traw. Można sadzić w pojemnikach, ale wtedy trzeba uważać zimą – nie przelewać. Pszczoły i trzmiele go kochają – to warto zapisać grubą czcionką. Uwaga na nazewnictwo – w handlu i literaturze często „Allium montanum” to po prostu Allium senescens ssp. montanum – czyli czosnek sinawy górski. Niektórzy mówią też „Allium lusitanicum”, choć to osobny temat. Tak czy siak – ten sam urok, ta sama odporność, te same fioletowe kule[3].Stanowisko
Gleba
Podlewanie
Rozmnażanie
Zimowanie
Cięcie
Choroby i szkodniki
Zastosowanie
Uwagi
Źródła
| wdt_ID | wdt_created_by | wdt_created_at | wdt_last_edited_by | wdt_last_edited_at | Cecha | Opis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2 | Nazwa botaniczna | Allium montanum | ||||
| 3 | Nazwa polska | Czosnek górski | ||||
| 4 | Rodzina | Amaryllidaceae (Amarylkowate) | ||||
| 5 | Pochodzenie | Europa Środkowa i Południowa | ||||
| 6 | Pokrój | Niska bylina cebulowa o zwartym pokroju | ||||
| 7 | Wysokość | 20–50 cm | ||||
| 8 | Szerokość | 15–30 cm | ||||
| 9 | Kwiaty | Liliowo-fioletowe, miododajne, zebrane w gęste baldachy | ||||
| 10 | Okres kwitnienia | Lipiec | ||||
| 11 | Liście | Niebiesko-zielone, równowąskie, płaskie, długości do 20 cm | ||||
| 12 | Stanowisko | Słoneczne | ||||
| 13 | Gleba | Przepuszczalna, piaszczysta, sucha lub umiarkowanie wilgotna | ||||
| 14 | Mrozoodporność | Strefy 5b–7b | ||||
| 15 | Zastosowanie | Ogrody skalne, rabaty, skarpy, roślina okrywowa | ||||
| 16 | Rozmnażanie | Podział kłączy lub wysiew nasion | ||||
| 17 | Cechy szczególne | Roślina zimozielona; miododajna; łatwa w uprawie; odporna na suszę |
Podobne rośliny do Allium montanum
No results available