Alchemilla walasii

Przywrotnik Walasa

Byliny

Obserwuj
Obserwujesz

📋 Informacje ogólne

Przywrotnik Walasa (Alchemilla walasii) to taki przywrotnik „z charakterem” – bardziej zwięzły, ciemniejszy, z liśćmi jakby podszytymi cieniutką blachą. Nie rośnie wysoko, ale trzyma się mocno – kępy zwarte, liście odziomkowe, wachlarzowate, lekko wklęsłe, z ostrymi ząbkami. Kwiaty drobne, jak u reszty przywrotników – zielonkawe, niskie, dość skromne. Kwitnie wcześnie – często już w czerwcu – i długo, jeśli mu nie przeszkadzać[1].

Pielęgnacja i wymagania

Stanowisko

Lubi miejsca otwarte, wilgotne, ale nie przemoczone. Najczęściej można go spotkać na górskich łąkach, przydrożach, w rowach, czasem na starych pastwiskach. W ogrodzie najlepiej sprawdza się w miejscach półdzikich – przy trawach, na obrzeżach rabat, gdzie nie ma ścisku ani wygrabiania co tydzień.

Gleba

Wilgotna, przewiewna, z odrobiną gliny i próchnicy. Nie lubi skrajności – ani suchego piachu, ani lejącego błota. Dobrze rośnie na ziemi, która trzyma wilgoć, ale daje oddychać korzeniom. pH obojętne do lekko kwaśnego.

Podlewanie

Nie trzeba podlewać, jeśli rośnie w cieniu lub półcieniu i gleba nie przesycha. W czasie suszy – warto mu chlapnąć, bo potrafi szybko zwinąć liście. Nie obraża się, ale po przesuszeniu wygląda jak wyprasowany.

Rozmnażanie

Najłatwiej przez podział starszej kępy – wiosną albo jesienią. Sadzisz kawałek z korzonkiem i zapominasz. Roślina spokojna – nie ucieka, ale z czasem wypełnia miejsce, jeśli nikt jej nie przeszkadza.

Zimowanie

Zimuje bez problemu – to roślina z gór, więc nie boi się mrozu. Liście zasychają stopniowo, czasem część zostaje do wiosny. Wiosną odbija bez ceregieli – szybciej niż większość przywrotników.

Cięcie

Kwiatostany można ściąć po kwitnieniu – wtedy roślina lepiej się zagęści. Stare liście wyczyścić na wiosnę. Nie trzeba się z tym spieszyć – sam wypycha nowe, jak tylko zrobi się ciepło.

Choroby i szkodniki

Zdrowy, nie sprawia kłopotów. Jak ma przewiew i nie stoi w wodzie, to nie gnije. Ślimaki go nie ruszają, mszyce też nie. Największy wróg: grabienie zbyt blisko kępy.

Zastosowanie

Do ogrodów naturalistycznych, wkomponowany w trawy, na wilgotne rabaty, obrzeża ścieżek. Nie wygląda jak roślina z katalogu – i bardzo dobrze. Sprawdza się tam, gdzie nie chcemy jaskrawego koloru, tylko zielonego porządku. Dobrze łączy się z bodziszkami, turzycami, dziką miętą.

Uwagi

Gatunek rodzimy, spotykany głównie w Karpatach i na północnym wschodzie. Mało kto go rozpoznaje – a szkoda, bo zasługuje na uwagę. Nie mylić z przywrotnikiem żółtawozielonym – ten ma liście ciemniejsze, mniej błyszczące, bardziej „suche w dotyku”.

Źródła

Komentarze

📊 Tabela informacyjna

wdt_ID	Cecha	Opis
2	Nazwa botaniczna	Alchemilla walasii Pawł.
3	Nazwa polska	Przywrotnik Walasa
4	Rodzina	Rosaceae (Różowate)
5	Pochodzenie	Karpaty i północno-wschodnia Polska
6	Pokrój	Wieloletnia roślina zielna
7	Wysokość	Do 60 cm
8	Liście	Ciemnozielone, okrągławe lub okrągławonerkowate, sfałdowane, 7–11-klapowe; klapy nachodzą na siebie, z ostrymi ząbkami; liście zewnętrzne bardziej owłosione i głębiej wcinane niż wewnętrzne
9	Kwiaty	Zielonkawe, drobne, zebrane w wąski, skąpokwiatowy kwiatostan; działki kielicha ostre, hypancja nagie
10	Okres kwitnienia	Czerwiec–lipiec
11	Stanowisko	Słoneczne lub półcieniste
12	Gleba	Wilgotna, żyzna, dobrze przepuszczalna
13	Mrozoodporność	Całkowicie mrozoodporny
14	Zastosowanie	Ogrody naturalistyczne, rabaty ozdobne, roślina kolekcjonerska
15	Rozmnażanie	Przez podział kęp lub nasiona
16	Cechy szczególne	Gatunek występujący głównie w Karpatach; liście zatrzymują krople rosy, co nadaje im dekoracyjny wygląd