🌿 Twój portal ogrodniczy 📍 Działamy w całej Polsce
Albicja biało-różowa. albicja jedwabista
Albicja jedwabista (Albizia julibrissin) to takie drzewo, które wygląda, jakby w ogrodzie zapanowała sjesta. Korona parasolowata, liście delikatne, podwójnie pierzaste – bardziej przypominają paproć niż cokolwiek drzewiastego. Kwitnie latem – w dobrym roku od czerwca do sierpnia – puszystymi, różowymi pędzelkami[1]. I nie są to jakieś tam „ozdobne” kwiatki, tylko prawdziwe miotły z jedwabiu – lekkie, trochę nierealne. Liście zamykają się wieczorem i przy deszczu – wygląda, jakby drzewa nie było.
Tylko słońce. Ciepłe, osłonięte, najlepiej przy murze, ścianie, gdzie nie ma przeciągów. Albicja nie lubi wiatru, nie lubi cienia, a z zimnem to się w ogóle nie koleguje[1]. Jak znajdziesz jej spokojny zakątek – odwdzięczy się koroną, której nie da się pomylić z żadną inną. Lekka, przepuszczalna, najlepiej z domieszką piasku. Żadnej gliny, żadnego ciężaru. W naturze rośnie na słabych glebach, więc nie kombinuj z nawozami. Zbyt tłusta ziemia i duży deszcz = koniec korzeni[1]. W gruncie podlewasz w pierwszym roku – potem tylko w suszy. W donicy musisz pilnować – jak przeschnie do kości, to liście lecą w dół i długo się nie podnosi. Ale nie znosi też przelania – jak woda stoi, to robi się „gąbka” i korzeń gnije[2]. Z nasion – i to całkiem łatwo. Tylko trzeba je podlać wrzątkiem albo przynajmniej namoczyć przez noc, bo łupina twarda jak pazur[1]. Siejesz do lekkiej ziemi, przykrywasz cienko i czekasz. Wschodzi szybko, ale rośnie powoli – pierwsze lata bardziej w korzeń niż w górę. W gruncie przetrwa tylko w najcieplejszych rejonach – Dolny Śląsk, pas nadmorski, może okolice Krakowa przy dobrym mikroklimacie. Jak chcesz ją naprawdę mieć – uprawiaj w dużej donicy i zimuj w jasnym, chłodnym pomieszczeniu (ok. 5–10°C). Gubi liście na zimę, więc nie panikuj, jak wygląda jak kikut w styczniu[2]. Wiosną, zanim ruszy. Można ciąć mocno – nawet do 1/3 wysokości[2]. Ona lubi to – odbija z nowymi pędami i zagęszcza się. Bez cięcia robi się luźna, gałęzie lecą w bok i wygląda jak rozłożony parasol bez drutu. Jak ma sucho, ciepło i lekko – nic jej nie rusza. W wilgotnym i dusznym miejscu może złapać zgniliznę, szczególnie w korzeniu. Mszyce czasem próbują na młodych liściach, ale rzadko robią szkody. Większy wróg to nie choroby, tylko źle dobrane stanowisko[1]. Soliter – tylko tak. Nie sadź jej w tłumie. Albicja najlepiej wygląda sama – z koroną nad ławką, tarasem albo pustą rabatą. Można w donicy, ale musi mieć przestrzeń. Wprowadza klimat południa, nawet jeśli rośnie pod polskim niebem[2]. Wbrew pozorom – nie taka delikatna, tylko źle sadzona. Jak ma złą ziemię, złą wodę i zły dach nad głową – to wiadomo. Ale jak jej się dogodzi, to będzie rosnąć jakby była w Turcji. A nawet kwitnąć co roku – czego nie robi, jak jej coś nie pasuje.Stanowisko
Gleba
Podlewanie
Rozmnażanie
Zimowanie
Cięcie
Choroby i szkodniki
Zastosowanie
Uwagi
Źródła
| wdt_ID | wdt_created_by | wdt_created_at | wdt_last_edited_by | wdt_last_edited_at | Cecha | Opis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2 | Nazwa botaniczna | Albizia julibrissin | ||||
| 3 | Nazwa polska | Albicja jedwabista | ||||
| 4 | Rodzina | Fabaceae (Bobowate) | ||||
| 5 | Pochodzenie | Azja Wschodnia (od Iranu po Chiny) | ||||
| 6 | Pokrój | Małe drzewo lub krzew o parasolowatym pokroju | ||||
| 7 | Wysokość | 6–10 m w gruncie, 1–2 m w uprawie doniczkowej | ||||
| 8 | Liście | Podwójnie pierzaste, jasnozielone, długości do 45 cm; składają się na noc ("drzewo senne") | ||||
| 9 | Kwiaty | Różowe lub biało-różowe, z długimi, jedwabistymi pręcikami; pachnące; kwitną od czerwca do sierpnia | ||||
| 10 | Stanowisko | Słoneczne, osłonięte od wiatru | ||||
| 11 | Gleba | Przepuszczalna, żyzna, lekko wilgotna; preferuje pH obojętne lub lekko kwaśne | ||||
| 12 | Mrozoodporność | Wytrzymuje spadki temperatury do -25°C (forma różowa) | ||||
| 13 | Zastosowanie | Soliter w ogrodach, ozdoba tarasów i balkonów (w donicach), roślina miododajna | ||||
| 14 | Rozmnażanie | Przez nasiona (wymagają skaryfikacji) lub sadzonki | ||||
| 15 | Cechy szczególne | Egzotyczny wygląd; przyciąga pszczoły i motyle; liście zwijają się na noc lub przy złej pogodzie |
Podobne rośliny do Albizia julibrissin
No results available