Agrostemma githago

Stanowisko

Pełne słońce, bez cienia. Roślina światłolubna, z cieniem nie współpracuje – wtedy się wyciąga, przewraca i nie kwitnie. Najlepiej mu w miejscach otwartych: w ogrodzie dzikim, na skraju pola, w pasie miododajnym. Nie lubi konkurencji – daje radę z trawą, ale nie z bylinami o mocnym pokroju.

Gleba

Uboższa, przepuszczalna, sucha. Nie potrzebuje nawożenia, a wręcz nie znosi nadmiaru azotu – wtedy robi się wybujały i łamliwy. W lekkiej ziemi, piaszczystej albo pylastej – radzi sobie najlepiej. Gleb ciężkich i mokrych unikać.

Podlewanie

Tylko po siewie, do momentu wschodów. Potem nie ruszać. Kąkol to typ z pól – podlewanie działa mu na nerwy. Jak zbyt długo mokro, to gnije przy szyjce korzeniowej. Lepiej znosi suszę niż nadmiar wody.

Cięcie

Nie tnie się go w sezonie – rośnie i przekwita po swojemu. Jeśli chcesz zebrać nasiona – czekaj aż do zbrązowienia torebek nasiennych. Jak nie chcesz rozsiewu – wytnij po przekwitnięciu, zanim nasiona dojrzeją. Nie odbija z korzenia – jednoroczny, po kwitnieniu koniec.

Choroby i szkodniki

Odporny na wszystko, co krajowe. Wrażliwy na nadmiar wilgoci – przy długotrwałych opadach może paść od zgnilizny podstawy łodygi. Owady i grzyby go raczej omijają – chyba że trafi się bardzo gęsta uprawa i zacienienie [2].

Zastosowanie

Idealny do dzikich rabat, łąk kwietnych, ogrodów w stylu naturalistycznym. Daje efekt delikatnej, „luźnej” rośliny – wysokość ok. 60-100 cm. Fajnie wygląda z chabrem, wyżlinem, złocieniem polnym. Kiedyś wróg rolnika, dziś ozdoba pasów kwietnych. Uwaga – nie do ogrodów, gdzie bawią się dzieci czy zwierzęta.

Uwagi

Cała roślina jest trująca – zwłaszcza nasiona, które zawierają saponiny i inne toksyny. Nie sadzić w miejscach dostępnych dla dzieci i zwierząt [3]. Siew późną jesienią lub bardzo wczesną wiosną – potrzebuje chłodu do ruszenia. Nie przesadzać – nie lubi naruszania korzenia.

Źródła

• [1] Atlas roślin – Agrostemma githago
  
• [2] Plants For A Future – Agrostemma githago
  
• [3] Wikipedia – Agrostemma githago