🌿 Twój portal ogrodniczy 📍 Działamy w całej Polsce
Kasztanowiec drobnokwiatowy
Kasztanowiec drobnokwiatowy (Aesculus parviflora) – niski, ale rozrośnięty krzew, który wygląda jakby robił swoje, nie oglądając się na resztę ogrodu. Tworzy szerokie, gęste kępy – nie w górę, tylko w bok. Liście dłoniastozłożone jak u dużych kasztanowców, ale drobniejsze, jaśniejsze, bardziej delikatne w dotyku. Kwitnie późno – lipiec, sierpień – wtedy wali w górę wąskie, białe świece kwiatów z długimi pręcikami. Pachną słodko, przyciągają pszczoły i trzmiele. Idealny do miejsc półcienistych, gdzie inne krzewy już odpuściły [1].
Półcień albo rozproszone światło. W pełnym słońcu rośnie, ale szybciej więdną mu liście i gorzej kwitnie. Najlepiej pod większymi drzewami, na skraju zadrzewienia, przy wschodnich ścianach. Lubi miejsce spokojne, bez ciągłego wiatru – wtedy trzyma formę i ładnie się rozkłada. Żyzna, próchnicza, umiarkowanie wilgotna. Lubi ziemię, która latem nie wysycha na wiór. Toleruje lekko kwaśne podłoża. W piachu się męczy, w glinie też bez rewelacji. Dobrze czuje się w ziemi żyznej, ale przepuszczalnej, najlepiej z dodatkiem kompostu. W czasie upałów podlewać regularnie – zwłaszcza młode rośliny. Starsze krzewy lepiej znoszą suszę, ale przy długiej suszy mogą zamierać końcówki pędów. Lepiej nie podlewać „na zalewanie”, tylko rzadziej, a porządnie, żeby korzenie szukały głębiej wody. Nie potrzebuje cięcia na co dzień. Jak się za bardzo rozlezie, można przyciąć boczne pędy po kwitnieniu. Suche, połamane albo przemarznięte gałęzie usuwa się na wiosnę. Nie przycinać nisko przy ziemi – odbudowuje się powoli. Odporny jak na kasztanowca. Nie bierze szrotówka kasztanowcowiaczka, nie ma problemów z mączniakiem przy dobrej przewiewności. Czasami przy długiej wilgoci mogą pojawić się plamy na liściach albo szara pleśń na młodych przyrostach, ale rzadko [2]. Świetny na luźne, naturalistyczne rabaty w półcieniu. Idealny pod stare drzewa, tam gdzie trawa już nie chce rosnąć. Tworzy efekt „zielonej poduchy”, a późne kwitnienie daje życie w czasie, kiedy większość krzewów już skończyła sezon. Pasuje do zestawień z rododendronami, hortensjami krzewiastymi, ciemiernikami. Nie jest w pełni mrozoodporny w całym kraju – w strefie chłodniejszej (5A, 6A) młode egzemplarze warto okrywać na pierwsze 2-3 zimy. Z wiekiem coraz bardziej odporny. Rozrasta się przez podziemne odrosty – planuj mu miejsce, bo z czasem zrobi z kępy mały zagajnik.Stanowisko
Gleba
Podlewanie
Cięcie
Choroby i szkodniki
Zastosowanie
Uwagi
Źródła
| wdt_ID | wdt_created_by | wdt_created_at | wdt_last_edited_by | wdt_last_edited_at | Cecha | Opis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 28 | Nazwa botaniczna | Aesculus parviflora Walt. | ||||
| 29 | Nazwa polska | Kasztanowiec drobnokwiatowy | ||||
| 30 | Rodzina | Sapindaceae (Mydleńcowate) | ||||
| 31 | Pochodzenie | Ameryka Północna (południowo-wschodnie USA: Alabama, Georgia, Karolina Południowa) | ||||
| 32 | Pokrój | Wieloletni, rozłożysty krzew liściasty, o szerokim, mounding pokroju; silnie rozrasta się przez odrosty | ||||
| 33 | Wysokość | 2–4 m (w Polsce zwykle ok. 3 m) | ||||
| 34 | Szerokość | 3–4 m, z czasem nawet do 4,5 m | ||||
| 35 | Liście | Dłoniaste, złożone z 5–7 listków, ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na żółto; ułożone naprzeciwlegle | ||||
| 36 | Kwiaty | Białe, z długimi, wystającymi pręcikami, zebrane w efektowne, pionowe wiechy długości 20–30 (do 50) cm, przypominające szczotki do butelek; delikatnie pachną wieczorem; kwitnie od końca czerwca do sierpnia (najobficiej w lipcu) | ||||
| 37 | Owoce | Gruszkowate, brązowe torebki z nasionami podobnymi do kasztanów, w Polsce zawiązuje je rzadko | ||||
| 38 | Stanowisko | Półcień do cienia, toleruje także słońce; najlepiej rośnie na stanowiskach osłoniętych od wiatru | ||||
| 39 | Gleba | Żyzna, próchniczna, wilgotna, dobrze przepuszczalna, od lekko kwaśnej do obojętnej | ||||
| 40 | Mrozoodporność | Strefa 6a–7b (w Polsce dobrze zimuje na większości obszaru, unikać stanowisk w górach i na północnym wschodzie) | ||||
| 41 | Zastosowanie | Krzew ozdobny do parków, dużych ogrodów, na soliter, do nasadzeń naturalistycznych i pod koronami drzew | ||||
| 42 | Rozmnażanie | Przez odrosty korzeniowe lub nasiona (w Polsce rzadko) | ||||
| 43 | Cechy szczególne | Kwitnie latem, przyciąga motyle i zapylacze; roślina trująca (wszystkie części); bardzo odporna na choroby i szkodniki; wymaga dużo miejsca, silnie rozrasta się na boki |
Podobne rośliny do Aesculus parviflora
No results available