Acer campestre

Stanowisko

Najlepiej rośnie w słońcu albo w półcieniu. W pełnym słońcu korona jest gęstsza, a jesienne przebarwienie zwykle lepsze. Półcień znosi dobrze, ale głęboki cień to już słaby pomysł, zwłaszcza jeśli ma tworzyć zwarty żywopłot. Klon polny dobrze radzi sobie z wiatrem, zanieczyszczeniami i warunkami miejskimi. To nie jest roślina do chuchania, tylko gatunek, który można sadzić tam, gdzie trzeba mieć coś trwałego i dobrze reagującego na cięcie.

Gleba

Nie jest wybredny. Rośnie na przeciętnej ziemi ogrodowej, gliniastej, gliniasto-piaszczystej, lessowej, od lekko kwaśnej po zasadową. Dobrze znosi gleby wapienne. Najlepsza będzie gleba umiarkowanie wilgotna, ale po ukorzenieniu radzi sobie także z okresowym przesuszeniem. Nie lubi tylko skrajności: bardzo mokrego, stojącego podłoża i głębokiego, jałowego piachu bez żadnej próchnicy. Na ciężkiej glebie warto zadbać, żeby woda nie stała przy korzeniach, ale nie trzeba robić mu specjalnego stanowiska jak roślinom kolekcjonerskim.

Podlewanie

Po posadzeniu podlewanie jest potrzebne, szczególnie przez pierwszy sezon. Młody żywopłot z klonu polnego bez wody w suszy będzie wolniej się zagęszczał. Starsze rośliny mają już mocniejszy system korzeniowy i dobrze znoszą krótsze okresy suszy. Nie ma sensu podlewać go „profilaktycznie” co chwilę, jeśli ziemia trzyma wilgoć. Lepiej podlać rzadziej, ale porządnie, zwłaszcza przy świeżo sadzonych drzewach i żywopłotach.

Cięcie

Klon polny bardzo dobrze znosi cięcie i dlatego jest jednym z lepszych gatunków na wysoki, formowany żywopłot. Jeśli ma być żywopłotem, trzeba zacząć formowanie od młodych roślin, a nie czekać kilka lat, aż wyrosną luźne patyki. Cięcie robi się zwykle raz lub dwa razy w sezonie, zależnie od tego, jak równą ścianę chcemy utrzymać. Przy drzewie soliterowym cięcie ogranicza się do usuwania gałęzi suchych, krzyżujących się i źle ustawionych. Nie ma potrzeby ciąć zdrowego drzewa co roku tylko dlatego, że „dobrze znosi cięcie”.

Choroby i szkodniki

To gatunek dość odporny, ale nie sterylny. Mogą pojawiać się mszyce, plamistości liści, mączniak albo czarna plamistość klonów, szczególnie w wilgotne lata i przy gęstych nasadzeniach. Zwykle nie są to problemy, które niszczą roślinę. Więcej szkody robi złe prowadzenie żywopłotu: brak cięcia w młodości, zbyt gęste sadzenie bez planu i dopuszczenie do wyłysienia dolnej części.

Zastosowanie

Klon polny nadaje się na wysokie żywopłoty, szpalery, aleje, zieleń miejską, zieleń osiedlową i jako soliter w większym ogrodzie. W formie żywopłotu może dawać zwartą, zieloną ścianę o wysokości kilku metrów. W formie drzewa lepiej wygląda tam, gdzie ma miejsce na szeroką koronę. Dobrze pasuje do nasadzeń naturalistycznych z głogiem, tarniną, dereniem świdwą i ligustrem. To bardziej roślina konstrukcyjna niż dekoracyjny „cukierek” na rabacie.

Uwagi

Klon polny jest jednym z tych gatunków, które w ogrodzie robią robotę, ale rzadko ktoś się nimi zachwyca od razu po posadzeniu. Dobrze znosi cięcie, suszę po ukorzenieniu, wiatr, zanieczyszczenia i trudniejsze gleby. W Polsce zimuje bez problemu i nie wymaga okrywania. Trzeba tylko pamiętać, że jako żywopłot wymaga prowadzenia od początku, a jako drzewo potrzebuje miejsca na koronę. Najczęstszy błąd to sadzenie go za blisko granicy działki albo budynku, a potem walka z koroną przez ostre cięcie.

Źródła

• [1] Związek Szkółkarzy Polskich – Klon polny
• [2] Atlas Roślin – Acer campestre
• [3] RHS – Acer campestre