Stanowisko
Najlepsze jest stanowisko słoneczne. W słońcu młode czerwone przyrosty są wyraźniejsze, a korona zagęszcza się lepiej. W półcieniu drzewo urośnie, ale kolor młodych liści może być słabszy, więc efekt odmiany będzie mniej czytelny. Młode egzemplarze warto sadzić w miejscu osłoniętym od silnego, mroźnego wiatru. Nie chodzi o robienie z niego rośliny delikatnej, tylko o normalną praktykę przy młodym drzewie: zanim dobrze się zakorzeni, wiatr i przesuszenie zimowe mogą mu bardziej zaszkodzić niż sam mróz.
Gleba
Wystarczy przeciętna gleba ogrodowa, byle nie była stale mokra i zbita. Odmiana jest dość tolerancyjna co do odczynu – od lekko kwaśnego po zasadowy – ale najlepiej rośnie w ziemi umiarkowanie wilgotnej, przepuszczalnej i choć trochę żyznej. Na ciężkiej glinie, gdzie po deszczu długo stoi woda, korzenie będą miały słabe warunki. Na suchym piachu drzewo przeżyje, ale wzrost i liść mogą być słabsze. Przy sadzeniu warto dać kompost i dobrze podlać bryłę, ale nie robić mokrej misy bez odpływu.
Podlewanie
Po posadzeniu trzeba podlewać porządnie, szczególnie w pierwszym sezonie. Lepiej raz podlać głęboko niż codziennie tylko zwilżać wierzch ziemi. Młode drzewo musi zbudować korzeń, a bez wody w okresie suszy będzie stało w miejscu. Starszy egzemplarz radzi sobie lepiej, ale przy długim przesuszeniu młode przyrosty są słabsze, a liście szybciej tracą świeżość. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne. Mokro cały czas to też zły kierunek.
Cięcie
‘Ample Surprise’ toleruje cięcie formujące, ale nie jest to drzewo do regularnego strzyżenia. Najważniejsze jest prowadzenie młodego egzemplarza: usuwanie pędów krzyżujących się, uszkodzonych, suchych i tych, które psują konstrukcję korony. Jeżeli ma być małym drzewem z wyraźnym przewodnikiem, trzeba pilnować tego od początku. Późniejsze poprawianie grubszych gałęzi zostawia większe rany. Silniejsze cięcie lepiej robić poza okresem intensywnego ruszania soków, a latem ograniczyć się do lekkiej korekty.
Choroby i szkodniki
W opisach szkółkarskich odmiana uchodzi za zdrową, z liśćmi utrzymującymi dobrą kondycję do jesieni. W praktyce i tak najwięcej zależy od stanowiska. Zbyt mokra, ciężka gleba, zastoje wody i słabe ukorzenienie po posadzeniu zrobią więcej problemów niż typowe choroby. Przy słabym miejscu drzewo nie musi od razu chorować – po prostu będzie rosło wolniej, słabiej się wybarwiało i gorzej budowało koronę.
Zastosowanie
To drzewo do małych i średnich ogrodów, na soliter albo do kompozycji z niższymi krzewami. Może też pracować w zieleni osiedlowej, parkowej i przy spokojniejszych ulicach, jeśli ma miejsce na koronę i normalną glebę. Nie sadziłbym go tam, gdzie ma być wciśnięte między budynek, ogrodzenie i instalacje, bo „kompaktowe” nie znaczy małe na zawsze. Dobrze wygląda tam, gdzie czerwone młode przyrosty są widoczne z bliska, a nie tylko jako punkt gdzieś na końcu działki.
Uwagi
Trzeba mu zaplanować miejsce, nie traktować jak krzewu rabatowego. W większości ogrodów w Polsce powinien sobie poradzić, ale młode drzewa lepiej sadzić wiosną lub wczesną jesienią, w miejscu słonecznym, bez zimowego przeciągu i bez mokrej gleby. Jeśli zależy nam na czerwonych przyrostach, cień odpada.
